My "Saharagelber" 300TD

juni-juli 2007 Voorbereiding – Algemeen.

De voorbereiding. Vaak erg leuk maar ook veel stress en onzekerheid..
De reisboeken en kaarten kocht ik zelfs pas in de week ervoor. Wel hadden we samen duidelijk gekregen waar we heen wilden:
Marokko, Mauritanie, Mali Senegal en Gambia, als we het zouden redden nog naar Mali (ed. ik ben later alleen nog veel verder gegaan).
Melissa mijn vriendin, met wie ik al weer 13 jaar samen ben, mijn neefje Ramon en ik gaan met mijn Saharagelbe W123 300TD die ik inmiddels alweer een maand of 10 heb. De wagen is in perfekte conditie en heeft ons eerder dit jaar helemaal naar het aziatische deel van Turkijke gevoerd en door Griekenland en Albanie en nog een aantal landen. Deze reis van ongeveer 11000km heeft ze probleemloos gedaan. Nou ja, ok, alleen het starterrelais is stuk gegaan. Maar de trouwe W123 is ze wel gebleken,
het is een echte all-round auto, geschikt voor reizen, woon-werk, beladen, zondagse ritten, familie uitstapjes en er kan van alles op het dak.
Veel terrein en water gezien, moeizame bergen en veel stenen, toch geen enkel probleem, en natuurlijk zoveel mogelijk kilometers op PPO gereden
Het is een geheel originele W123 300TD met PPO ombouw van Er staat circa 95000km op de teller. Voorzien van standkachel, schuifdak en automaat.

De laatste dag naar het werk!

We gaan dus de komende tijd een hopelijk prachtige reis maken, met zijn drieen. We willen genieten van Afrika en Ramon een aantal dingen laten zien in Marokko die wij zelf in 1999 ook gezien hebben (We reisden toen ook met de auto door Marokko). We zullen in de auto gaan reizen, eten en slapen. Dit geeft ons de flexibiliteit die we zoeken op reis, zelf bepalen wanneer je hoe lang ergens heen gaat. Het accent zal liggen op de natuur en het bekijken van dieren en leuk spontaan contact met de lokale bevolking. We zijn benieuwd naar de Sahara en het echte Westelijk Afrika.

Het voorbereiden van de reis moet niet teveel tijd gaan kosten, ik lees wel eens over vele maanden. Dat moet volgens mij eenvoudiger kunnen.
De filosofie: Zo min mogelijk meenemen en zo min mogelijk organiseren voor de trip zelf. De formaliteiten moesten we natuurlijk wel regelen.
Het internationaal rijbewijs, het kentekenbewijs (carte grise) voor in Afrika, een Carnet de Passage, een beetje een idee van wat we willen zien, maar onderweg bedenken
we ook nog wat we willen gaan doen. Verzekeringen voor de auto in Afrika regelen we wel in Mauritanie nabij de grens, de reguliere verzekering geldt tot en met Marokko.

Dan dien je dus ook je inentingen te regelen, dat zijn er behoorlijk wat. Ook moet je je bedenken dat je dit heel erg op tijd moet doen, want sommige entingen moeten 4-6 weken voor het binnengaan van deze landen gegeven zijn. Melissa zorgde voor een goede EHBO kit en heeft zelf een aardige dosis EHBO kennis.

De visa voor Mauritanie hadden we eigenlijk voortijdig willen regelen, maar dit kwam weer op het laatst aan helaas, wat dus resulteerde in dat we die toch
in Casablanca moesten halen. Op zich niet erg trouwens. De paspoorten moesten gecontroleerd worden, nog lang genoeg geldig? Mijne dus niet, dus een nieuwe halen.
Dergelijke zaken moet je regelen, ook zorgen dat je genoed Euro’s hebt en een Visa card, dan komt alles goed. Buiten de papieren kan je wat je echt nog nodig blijkt te hebben onderweg nog wel kopen, wel VOOR dat je de 3e wereld binnenrijdt natuurlijk..

Veel handige zaken kunnen je reis wel prettig maken: Een opwindbare zaklamp met accu, ook op te laden met 220V, een omvormer van 12V naar 220V, een mobiel,
zakcomputertje (om je reisverhalen te bloggen), waterfilter, waterzakken uit het leger, hoofdlampje (ed. heeft nog gediend als dashboard verlichting!), flinke jumpstarter, 220V ventilator, touw, kompas, veel pasfoto’s mee.

Een deel van de equipment is gearriveerd: De zaklamp (op de kast), de Jerrycans voor brandstof en de Leger-waterzakken

Verder kopen we een daktent die op het imperial kan komen te liggen. Het was even zoeken naar de maximum dakbelasting. Verder was de w123club.nl site erg handig natuurlijk, waar je je W123 vragen kwijt kan en soms ook nog goede suggesties krijgt! Verder ben ik bij Dennis (Mercedennis op w123club.nl) langsgeweest om zijn foto’s te bekijken van zijn W123 trip naar Dakar. Daarnaast veel gesurfd op het Internet, andersmans ervaringen en reisverhalen gelezen, zo kan je soms een aardig beeld krijgen hoe je je bepaalde dingen moet voorstellen.

Al met al is het toch heel wat voorbereiding, maar in een paar weken naast een full-time baan toch mogelijk. Melissa heeft de praktische zaken geregeld wat betreft onze proviand, medische benodigdheden en vele vele andere zaken die meegenomen moeten worden. Pfoeh, wat een geregel!

Wat de Saharagelber betreft was er veel te doen. Allereerst zat ik met het imperial, waar haal ik dat vandaan? Van Markus Besold (http://www.brauner-benz.de) hoorde ik waar hij zijn imperial vandaan had, bij de bekende webshop van de familie Daerr. Zij bleken deze niet meer te hebben, na lan lang zoekwerk kwam ik uit bij Destination Adventure, zij hadden een mooi imperial van King-Ping die waarschijnlijk wel zou passen. Tevens haalde ik bij hen de daktent en het waterfilter.
Bij http://www.destinationadventure.nl ben ik zeer goed geholpen. Ik haalde de auto compleet met imperial op, daktent gemonteerd en hij bevestigde voor mij ook nog een
mooie houten constructie waar de zandplaten onder het imperial en boven op het hout konden liggen. Ook het waterfilter had hij op een houtenbord gemonteerd met een ophangtouwtje eraan en bedrading om hem zo op de accu aan de sluiten. Perfecte service!

De Saharagelber bij Destination Adventure, de spullen worden gemonteerd.

Andere stuff: Waterfilter, compressor, tools etc.

De lijst van zaken die ik verder gekocht heb: aluminium zandplaten (lekker licht), gereedschap, wat elektrische draden, reserve wielen (twee), voldoende jerrycans (5), tubeless repair kit, fiks imperial, Haynes manual (engels, een franse was handig geweest), Een 12V compressor, spanbanden met goede veerspanner, extra filters, olie, koelvloeistof, Een Airjack (zie voor de werking: http://4×4unlimited.nl/pro_air/index.htm). Dan nog een goede TL looplamp, deze kan je ook nog op de jumpstarter aansluiten, zodat je niet afhankelijk bent van de positie van je auto, superhandig. Gum gum uitlaat repareer kit, soldeer, soldeerbout, een staander om de auto op te laten rusten, extra wiellager, brandblusser en een schep.
Wat de auto betreft wilde ik ik een aantal zaken regelen. Ik heb er een klasse III alarm in laten bouwen, toch wel erg prettig.

Dan de technische aanpassingen:
De verhoging. Voor heb ik heavy-duty schokbrekers gemonteerd, en de versterkte veren voor zovel voor als achter. Dan nog de verhogingsrubbers voor (achter bleek de grootste maat al te zitten). De schokbrekers achter kon ik niet versterkt krijgen, want deze zijn nooit voor de station gemaakt, voor de volgende reis moet ik dit maar uitzoeken of dat op maat gemaakt kan worden. Dit is een flink karwei om te doen, zeker omdat ik de originele veerspanners niet had, dit doe ik NOOIT meer zo.

De versterkte veren heb ik bij Dieter gehaald nabij Gent, zodoende kwam er ook nog even een ritje naar Gent bij. Het is allemaal gedaan met originele Mercedes onderdelen, dat stelt mij toch gerust en daarbij, dat hoort er ook op waar mogelijk. Dan nog een pantykous om op de luchtinlaat te doen, voor het stof.
Dan nog spatlappen voor op opspattende steen, zand.
Toen stuitte ik nog op het feit dat ik eigenlijk cross banden moest hebben, maar dit zou weer 4/5 maal 90 Euro worden. Voor de volgende reis dan maar.
Verder bleek de auto niet meer uit te lijnen zijn, althans, dat zeiden ze bij Profile Tyre Center in Delft waar ik langs was geweest, nabij mijn werk.
Dan heb ik de auto nog een grote beurt gegeven, heb ik een wiellager vervangen en de fuseekogel moeten vernieuwen.

Meteen een goede oefening, ik kwam vast te zitten

Met de onderdorpel kwam ik op een rand te hangen…
Dus slipte het wiel over de rijplaat heen, ondanks het iets leeg laten lopen van de band, gelukkig had ik nog een slaapzak bij mij die voor de grip kon zorgen

Daarna de band weer opgepompt met het compressortje.

23-07-07 – De dag voor vertrek

Alles is geregeld. De honden zitten in het pension, de Malarone (anti malaria) was net op tijd binnen, de hesjes die je tegenwoordig moet hebben in de auto heb ik ook nog even snel gehaald bij de ANWB. De Carnet de Passage is ook binnen, dat moest met DHL want anders was het te laat.
De daktent is er maar net op tijd op gezet en op het allerlaatste moment kocht ik toch nog een industrieel waterfilter, duur, maar wel de beste oplossing.
We zijn klaar om Afrika in te trekken. Wat ik niet meer heb geregeld is een GPS en Cross banden, al met al liep het al aardig in de papieren.
Van de W123 guru Willem kreeg ik via het forum op de W123 Club nog de tip om aandrijfasjes mee te nemen, ivm het risico problemen met de homokineten bij extreem ophogen, hier had ik helaas geen tijd meer voor (ed. bleek gelukkig ook niet nodig)

Het inpakken..

We hebben er enorm zin in en popelen om te vertrekken. Alles lijkt geregeld te zijn. Het was nog de vraag of we alles wat we mee wilden nemen zou passen, dit was natuurlijk een beetje inschatten. 5 jerrycans gaan op het dak, samen met de daktent, de rijplaten en een reservewiel. Met de spanbanden is het prima en de cans en het wiel zijn er snel er op en af te halen. Geen gerommel met touwen, zoals ik tijdens de reis naar Turkije had, dat was eigenlijk niet handig.

En alles zit er in!

Klaar om te vertrekken..

De 300TD is ook nog op tijd in orde gekomen, verhoging is af, de auto is gezogen en gewassen, en kan er tegenaan.
Morgen regelen we de laatste zaken (voer halen, brood smeren, laatste items op de todo-list doen, etc) en dan vertrekken we ’s-nachts. We kunnen niet meer wachten!

Morgen gaat het echt gebeuren….!

24-07-06 Vannacht vertrekken!

De laatste dag voor het vertrek naar Africa. Allerlei zaken moesten nog geregeld worden, op het laatste nippertje is het internationale verzekeringsbewijs en het international rijbewijs nog gekocht bij de ANWB. De spanning stijgt, het vertrek morgen zal het echte vakantie gevoel hopelijk wel inluiden, want tot aan vandaag zijn we de afgelopen 3 weken bezig geweest met de voorbereidingen. Tot aan de laatste dagen van vertrek moest ik nog gewoon werken, een uitgerust vertrek zal het dus niet worden..
Vooral het in orde maken van de W123 nam toch wel wat meer tijd in beslag dan gedacht. Vooral het ophogen is een crime geweest. Het ziet er naar uit dat we het wel gaan redden, samen met de familie hebben we een gezellige dag gehad, ondanks de drukte. Ik moet nu gaan slapen want vannacht ga ik rijden, Melissa is nog met de laatste zaken bezig en regelt de lekkere broodjes en de proviand nog. De film camera en het fototoestel zitten in de laders, morgen begint de grote W123 reis!

Klaar voor de grote trip.

De Saharagelber is flink opgehoogd en voorzien van heavy duty schokbrekers voor, achter zijn ze helaas niet leverbaar, hopen dan maar dat dat het blijft houden… We weten niet wat ons te wachten staat maar ik heb mij zo goed mogelijk voorbereid.

25-07-06 – Vertrek Almere 96386km

Vertrek: 00:30u
Vannacht is het zover. We gaan vertrekken. De afgelopen dagen waren de voorbereidingen een flinke taak. Alles is nog op het laatste moment afgekomen en we gaan vertrekken, het is gelukt.
De afgelopen dagen was het in elk geval een hoop geregel, juiste boeken aanschaffen (Sahara overland, kaarten, Lonely Planets etc.), verzekeringen, carte grise, visa, inentingen en dat soort dingen. De stress nam aardig toe naarmate de vertrekdatum naderde. Bij de ANWB haalde ik gisteren nog de Carte Grise en het internationaal
Gisteren ben ik overdag gaan proberen te slapen om uit te rusten voor de reis, dit lukte niet erg goed en uiteindelijk heb ik maar een paar uurtjes geslapen. Om 00:00 uur was het dan zover, we stapten in de Saharagelber die de komende tijd als reisauto en huisje zou gaan dienen.
Melissa, Ramon en ik waren door het dolle heen, het gaat nu echt gebeuren, op weg naar het onbekende. De papieren werden gecontroleerd en de laatste checks werden uitgevoerd, het moment van vertrekken is aangebroken en om 00:30 uur werd er voorgegloeid. De ouders van Melissa stonden klaar om ons uit te zwaaien. Ramon, ons neefje zat prinsheerlijk achterin op een slaapzak, het deed me denken aan vroeger, zoals ik zelf op de achterbank zat van de Ford Taunus station en we richting Portugal reisden. Nu zat ik dan zelf aan het stuur, en de reis gaat nog veel verder dan destijds. De W123 gloeide voor en sloeg aan, begon te spinnen en ik liet haar rustig warm draaien. 96386km op de klok. Dit jaar heeft ze al een dikke 10000kms achter de rug, reizend door het oostblok en Turkije. Dan nog de reis naar Zuid-Frankrijk in Mei, ik heb er het volste vertrouwen in dat ook deze reis weer goed zal verlopen. De diesel is warm en we vertrekken, het afscheid is toch wel even moeilijk, maar we hebben het avontuur geroken en dat is nu het enige waar we nog aan kunnen denken!
We rijden de straat uit en draaien na een paar minuten de snelweg op. De heerlijke vakantiestemming zit er goed in. Het is pikdonker en we rijden over de nederlandse snelweg die heerlijk rustig is. Ik voel mij de koning te rijk, samen met mijn gezinnetje, rijdend in een onverwoestbare diesel uit Stuttgart, op weg naar Afrika. De nacht valt mij zwaar, moe van de vele uren die ik het afgelopen jaar heb gedraaid en het traject wat ik dagelijks rijdt, Almere-Delft-Almere. De moeheid slaat na een paar uur alweer toe, gelukkig hebben we nog koffie en ik rijd in een keer door door naar Parijs. Melissa en Ramon hebben deze nacht in elk geval behoorlijk wat uurtjes geslapen, dat gaat ook erg gemakkelijk bij het geluid van de spinnende 5 cilinder diesel.

Om 6:15u reden we aan de onderkant van Parijs, het was tijd om te tanken, de tank is zo goed als leeg en ik maak hier de eerste tankstop. Vermoeid stap ik weer in en rijd door tot ongeveer 100km boven Orleans en zet de Saharagelber stil op een franse Aire, het is 7:30uur. Het is al licht maar ik moet echt even gaan slapen. Ik klap de daktent open en slaap een paar uurtjes in de daktent, ik word helaas na een uurtje of 3 alweer wakker en kan de slaap helaas niet meer vatten.

De tent even uitgevouwen om te slapen, 100km boven Orleans.

We relaxen nog wat en rusten nog een beetje uit. We vullen de waterzakken en testen het waterfilter. Dat ding is echt ideaal. We filteren het water en met een vreemd gevoel drinken we ervan. Het smaakt overheelijk, het chloor wat je ruikt als je de waterzakken vult is bij het gefilterde water verdwenen en het smaakt overheerlijk. Zo’n ding is magnifiek, waterflessen kopen hoeft dus niet. Om 12:30uur rijden we weer verder, op naar het zuiden!

Guten Fahrt, mit dem Guten Stern tussen Parijs en Bordeaux

We rijden verder over de franse tolroute, de kilometers gaan aan ons voorbij. Met een rustige gang van 110 a 120km/h rijden door het franse landschap. Zo nu en dan zien we de buizerds cirkelen en valken bidden.
Soms slapen Melissa en Ramon wat en dan pak ik de Ipod. Lekker luisteren naar Metallica en de Rolling Stones. Ik geniet van de heerlijke zit in de W123. De metertjes geven aan wat ik verwacht en de spinnende diesel in het vooronder doet braaf zijn werk. Geen moment denk ik aan dingen als ‘wat hoor ik voor een geluid?’ of ‘Hee, dat voelde raar’ of iets anders wat anders is dan normaal. 24 jaar oud is ze, maar ik voel me zo zeker, of nee, nog zekerder dan met een nieuwe auto op pad te zijn. Niet bang voor elektronische storingen en ach, als er wat gebeurd dan kan ik op elke hoek aankloppen en zal het euvel waarschijnlijk in no time opgelost zijn. Met de BMW in Sicilie heb ik zoiets al meegemaakt, splinternieuwe wagen en precies, ja ja, op het VERSTE punt van de vakantie stopt de elektronische unit die de koelvin aanstuurt ermee. Dan ben je mooi klaar, niemand die zo iets ‘even op de plank’ heeft liggen. Het kan ook niet gefixt worden en doorverbinden lukte ze ook al niet. We eindigden met een te professorische oplossing die het nog geen 1000km uithield. We moesten ermee naar huis, dan baal je daar toch flink van.
Na 350km sinds onze stop zijn we ongeveer 170km boven Bordeaux. Het is 16:30u. Ik merk dat ik ongelovelijk moe ben, dat even wat ik geslapen had bij de vorige stop was natuurlijk niet veel. We besloten even het plaid neer te leggen en even rustig aan te doen. Ik ging naast Melissa liggen die in haar leesboek bezig was. Ik kroop op de slaapzak en ging tegen haar aan liggen, ik viel vrij snel in slaap. Zo sliep ik in elk geval
een uurtje of drie.

Tandjes poetsen op een parkeerplek

Ramon heeft al die tijd heel lief zitten spelen en heeft zich prima vermaakt.
Daarna fristen we ons even op en poetsten onze tanden en verlieten de franse Aire. Eens kijken hoever we nu zouden komen We vertrokken weer richting Spanje, we reden de nacht in, de nacht van de 25e op de 26e juli.

26-07-06 – Door Spanje

Om 2:50uur reden we nabij St Sebastian, daar tankte we 60liter en reden weer verder, alhoewel ik echt kapot was. Op deze manier schiet het niet echt op.
Het reizen was me nog niet eerder zo tegen gevallen, normaal heb ik hier totaal geen problemen mee.
In Nederland heb ik veel te veel gewerkt en op het laatste moment was de todo list nog veel en veel te groot. Er moest ontzettend veel gebeuren nog in de laatste dagen. De nacht van vertrek had ik ook maar een paar uurtjes geslapen, en dan steeds maar een klein beetje slapen omdat je dan weer ergens van wakker wordt, dat put mij, naast al het rijden, nog veel meer uit. In elk geval konden we steeds verse koffie zetten
en filterden we voldoende water voor ons alledrie. Iets na Bilbao zette ik de auto weer aan de kant, het ging niet meer, zo is het geen doen. We stopten bij een tankstation en daar zetten we de auto neer tussen wat andere auto’s, in de hoop op een beetje rust. We zetten de daktent op om daar lekker te gaan slapen, voor de eerste keer eigenlijk. Er stonden nog auto’s er voor en erna, en zo nu en dan stopten er mensen om even te rusten. Een andere plek was er eigenlijk niet en op de meeste stopplaatsen was het sowieso ook druk. Om 10:30 uur werden we weer wakker.


Geslapen langs de weg in Spanje

Ik had ontzettend slecht geslapen, continu kwamen hier auto’s op en af, stond hier iedereen te praten, stonden er vrachtwagens te draaien en er was vroeg in de ochtend een continu geluid van een of ander bouwwerkzaamheid in de buurt te horen. Ik had bizar slecht geslapen en was echt aan het eind van mijn latijn. We besloten ons op te frissen en vonden gelukkig een douche bij het restaurant van het pompstation.
Dat deed ons in elk geval weer erg goed. Ramon bleek goed geslapen te hebben en het viel ons op dat hij zich ook zeer goed hield, echt een ideale reisgenoot. We kochten hier 4 heerlijke broodjes en probeerden nog een beetje op te knappen, om 12:30u reden we weer weg. Een tweetal W123’s van Franse marrokanen stonden ook op de parkeerplaats.


Nog twee W123’s met bestemming Marrokko (nog groene in het midden)


Nabij Madrid

Om 19:00u, 540km verder, nog 200km boven Cordoba kochten we bij een supermarktje wat lekkere dingen en weer wat drinken. Ook wat drinken voor de Saharagelber, namelijk 38liter PPO (zonnebloemolie) en daarna waren de schappen leeg.
We aten op een rustige stopplek een stukje van de weg eigen gemaakte spinaziesoep a la Melissa.


De eetstop, hier ook weer PPO getankt


Spinaziesoep a la Melissa

Om 22:00uur vertrokken we weer en reden nog eens 230km en toen stortte ik weer in. Het was half 1 ’s-nachts.
Bizar gewoon, alweer moe! Toch besloot ik er gehoor aan te geven, kennelijk is de slaap nodig en heel aankomen is belangrijker dan dat het misschien niet op schiet. Ik gooide een matje op de grond en ging er op liggen in mijn slaapzak, in no time was ik in diepe slaap…


ZzzzzzzZzzZzzzz